Karşı adanın ışıkları göz kırpar yalnızlığıma.Sessizlikler gezdirir ruhumu gecenin soğuk sokaklarında. En çok gri kaldırım taşları çeker ilgimi. Tek başıma kendimle el ele yürürken...
16 Aralık 2011 Cuma
Halet-i Ruhiye
Param yok, sigaram yok, yiyecek bir şeyde yok. Terkedilmiş misali; gelen de yok giden de. Telefon açtım, mesaj attım, halimi anlattım. Umursayan da yok, umursanılan biride. Bu hayatta tüm kalbimle sevdiğim tek insan var, yakında oda ayrılacak yanımdan. Düşmüşüm karanlık zihnimin en dibine, elimden tutup kaldıran da yok. Yalnızlığımı paylaşırım yine kendimle, anlatırım duvarlara anlatır gibi ruhuma, dinlerim kendi sesimden başka şekilde kendimi. Eyvallah en azından beni yalnız bırakmayan bir ben varım. Eyvallah her zaman yanındayım be çocuk, en güzel yalnızlığımla.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder